ராட்சசி

முதலில் நகைச்சுவையாகத்தோன்றியது. பதிவு எழுதிவிட்டுப் பார்த்தால் சப்பென்று இருந்ததால் டெலீட் செய்துவிட்டேன். பதிவு தேடி கிளிக்கியவர்கள் மன்னிக்கவும்.

update: உஷா வேற சிரிச்சுட்டாங்க. நகச்சுவையாத்தான் இருந்திருக்கும் போல.  top of the chartsல வேற போய்க்கிட்டிருக்கு.  நேயர் விருப்பம் வேற (நிசம்மாவா!). முடிஞ்சவரைக்கும் ஞாபகப் படுத்தி திருப்பி எழுதி டறேன் ட்டேன்.  கூட்டல் கழித்தல் இருக்கலாம்.

——————————-

“நான் ராத்திரியெல்லாம் அழுதுக்கிட்டிருந்தேன் தெரியுமா?”

“ஏன்பா? …… எனக்கு உடம்பே சரியில்லை. I am sick”.

“நான் ராத்திரியெல்லாம் அழுதுக்கிட்டிருந்தேன் தெரியுமா?  சுயநினைவு சரியா இல்லாதப்போக்கூட நீ என்னை ராட்சசின்னு சொல்ற”

“அப்படியா சொன்னேன்.  என்னா நடந்துச்சு?”

“உடம்பு சரியில்லாதப்போ இந்தமாதிரி சொல்லிட்டு அடுத்த நிமிடமே நான் உன்னை கவனிச்சுக்கணும்னு எப்படி எதிர்பார்க்கமுடியும் நீ? You are incapable of receiving any care. Don’t complain that I don’t care about you” 

“நீ சொல்றது கரெக்ட்டுதான். என்னாப்பா சொன்னேன் நான்”?

“That is not the point. சுயநினைவு சரியா வேலை செய்யாதப்போக்கூட என்னை ராட்சசின்னு சொல்ற. அந்த அளவுக்குத்தான் நம்ம உறவுன்னா எதுக்கு இந்த வாழ்க்கைன்னு ராத்திரியெல்லாம் அழுதுக்கிட்டிருந்தேன்”.

“என்னாப்பா  சொன்னேன்”?

“That is not the point. I don’t want to talk about it. காப்பி போட்டு கீழ வைச்சிருக்கேன். ஆறிப் போயிருக்கும் போயி சூடு பண்ணிக்க. அப்படியே எனக்கு இண்ணொன்னு போட்டுட்டு வா”.

“காப்பியைக் கணவன் கையில் கொடுக்காத நீயெல்லாம் ஒரு பெண்ணா”?

“அய்ய! வழியாத. வேணுன்னா sex change operation பண்ணிக்கிறேன். Anything else”?

“இன்னமுமா கோவமாயிருக்க? என்னாப்பா சொன்னேன் அப்படி? என் உடுப்பெல்லாம் ஒரே வாந்தி. உன் கண்ணுல பட்டா உனக்கு வாந்தி வருமேன்னு உன் கண்ணுல படாம துவைக்கப் போடணும்னுதான் காலைல எழுந்ததும் நினனச்சேன்”

 “அடேங்கப்பா. இந்தமாதிரியெல்லாம்  பேசவேண்டியது. அப்புறம், என்னை இந்தமாதிரியெல்லாம் நினைக்க வைக்கிறா ராட்சசின்னு சொல்ல வேண்டியது”

“இதுக்கெல்லாமா ராட்சசி”?

“எனக்குத்தெரியுது. the point is உனக்குத் தெரியுமா”?

“கேள்வியே நான்தானே கேட்டேன்”?

“Subconscious mindல வேறெல்ல இருக்கு”

“என்னாதான் சொன்னேன் நான்”?

“That is not the point. எனக்கு அத நினைச்சாலே மனசு கஷ்டமாயிருக்கு வேற எதாவது பேசு”.

“துணிய வாஷிங்க் போடணும்”.

“ராத்திரியே போட்டாச்சு”

“அய்யய்யோ, அதிலேர்ந்து என்னோட வாலெட் போன்லாம் எடுக்கலையே!”

“எனக்கென்ன தெரியும் நீதான் எல்லாம் எடுத்துட்டுக் கொடுத்த. நீதான் வாஷிங் மெசின்ல போட்ட”.

“எதையும் எடுத்தமாதிரியே எனக்கு ஞாபகமில்லையே! நீயாவது பார்க்கவேண்டாமா”?

“என்னையே குறை சொல்லு எப்பப் பார்த்தாலும். நீதான் எல்லாம் எடுத்துட்டுப் போட்ட”

இருவர் முகத்திலும் கவலை. வாலெட்டும் போனும் பத்திரமாக எடுத்து வைக்கப் பட்டிருந்ததைப் பார்த்ததும் இருவர் முகத்திலும் நிம்மதி.

“எதுவுமே சரியா ஞாபகமில்லை எனக்கு”.

“ஆனாக்கூட என்னை ராட்சசின்னு மட்டும் சொல்லமுடியுது”.

“என்னாதான் நடந்துச்சுன்னு சொல்லேன்.  இரு, நீ என்ன சொன்ன, அதுக்கு நான் என்ன சொன்னேன், அதச்சொல்லு முதல்ல”.

ங்கொக்காமக்க. மூளை வேலை செய்யுதுடோய். “That is not the point. Subconscious mindலகூட என்னை ராட்சசின்னு சொல்ற. ராத்திரியெல்லாம் அழுதேன் தெரியுமா”?

லேசாகத்தானென்றாலும் கோணிய சிரிப்பு காட்டிக் கொடுத்துவிட,

“சும்மா கத விடாத. எவனாவது சும்மானாலும் தூக்கத்திலேயே என் மனனவி ராட்சசி, என் மனைவி ராட்சசின்னு சொல்லுவானா? அப்படிச் சொல்லியிருந்தாத்தான் தப்பு.  என் மனைவி தெய்வம் என் மனனவி தெய்வம்னு சொன்னாலும் தப்பு. நான் ரெண்டுமே கண்டிப்பா சொல்லியிருக்கமாட்டேன். காலங்கார்த்தால கதவிட்டுக்கிட்டிருக்க”.

He doesn’t want to know what actually happened anymore. 😦

இதுதான் நடந்தது:

லைட்கூட போடாமல் குளியலறைக்குள் திருதிருவென்று பாலன்.

“என்னாது இது லைட்கூட போடாம. உள்ள வந்தா திடீர்னு பயம்மாயிருக்கு. என்னா ஒருமாதிர்யா வாட… what வாந்தியெடுத்தியா? நீ எப்பவும் வாந்தியெல்லாம் எடுக்க மாட்டியே, என்னாச்சு? இதோட கார் ஓட்டிட்டு வந்தியா?” என் முகத்தில் கவலை.

“இல்லை. —– வந்து விட்டுட்டுப் போனான்”.

“அப்ப கார் அங்கயிருக்கா”? 

“ஆமாம்.”

“சரி. Flush பண்னினனயா?”

“இல்லை sinkலதான் எடுத்தேன்.”

“கழுவிவிட்டயா?”

“கழுவிட்டேன்.”

“தள்ளு. room spray அடி. exhaust  fan போடு.”

நான் exhaust fan போட, பாலன் room spray அடிக்க. இருவரும் குளியலறையை விட்டு வெளியில் வந்தோம்.

“சரி, அப்படியே போய் கீழ்வீட்டுக்கு வெளில பேப்பர் இருக்கும் எடுத்துட்டு வந்துடு. இதுக்காக உடுப்பு மாத்தணுமா, எப்படா நீ வருவேன்னு உட்கார்ந்திருந்தேன். மாத்தறதுக்கு முன்னாடி போய் எடுத்துட்டு வந்திடு.”

“நான் எப்படியிருந்தாலும் இப்படித்தான் என்னை வேலை சொல்லுவியா”?

சாலா. வாந்தியெடுத்துப்புட்டு என்னைக் குறை சொல்றான் பாரு. “நல்லாதான இருக்க. என்னா கேடு உனக்கு”.

துணிகளை எடுத்துக்கொண்டு வாஷிங் மெசினை நோக்கி நான் போவதை பார்த்துவிட்டு, “இந்தா இதையும் போட்டுடு”

“போடு”

“சட்டை மேலயே விழுந்துடுச்சு”.

“கீழ எடுத்துட்டு வந்து கொடு. திரும்பவுமெல்லாம் மாடியேற முடியாது என்னால”.

சட்டை இல்லாமலே வாஷிங் மெசின் ஓட ஆரம்பித்தது.

சிறிது நேரம்கழித்தும் சாப்பிட ஆளைக் காணவில்லையென்று தேடிப் போக, குறட்டை காதைக் கிழித்தது.

எழுப்பி, “சாப்பிடலயா”?

“வேணாம்” என்று குழறிக் குழறி பதில் வந்தது.

அடப் பாவி, இந்த அளவுக்கு சுயநினைவு சரியா வேலை செய்யாமல் இருக்கும்போதுகூட என்னைக் குறை சொல்லியிருக்கிற நீ?

நிஜமாகவே இரவு முழுவதும் அழுதுகொண்டிருந்தேன்.

ஒரு பதில் to “ராட்சசி”

  1. Ramachandranusha Says:

    🙂

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s


%d bloggers like this: