Stockholm Syndromeஉம் தமிழ்க்கலாச்சாரமும் – 4

முதல் பதிவு         இரண்டாம் பதிவு          மூன்றாம் பதிவு

எனக்கு தூக்கமேயில்லை. நான் காரணமாக இருந்துவிட்டேனே என்பதை என்னால் தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை. அம்மா சொன்னார்கள்; எத்தனையோமுறை சொன்னார்கள். தனியாக போகாதே, அடுத்த கூட்டத்துக்காரன் எவனாவது வந்து  தூக்கிச்செல்வான்; அவன்தன் கூட்டம் பெருக்குவான்; நம் கூட்டம் குறைந்து பகைவன் கூட்டம் கூட நீ காரணமாகிவிடப்போகிறாய் என்று. அப்பொழுது எனக்குப் புரியவில்லை. தோழி சொன்னாள், ராஜகுமாரன் குதிரையில் வருவான் என்று. கனவு அழகாய் இருந்தது. குதிரையில்தான் வந்தான் என் ராஜகுமாரன். நான் அதிகம் எதிர்க்கக்கூடவில்லை. வாரி என்னைக் குதிரையில் போட்டபோது வலிகூட இதமாய்த்தானிருந்தது. அண்ணன்கூட மதினியை இப்படித்தான் கொண்டுவந்தான். அவளை அண்ணன் கொண்டுவந்த முதல்நாள் எனக்குப்பொறாமையாய் இருந்தது. இத்தனை நாளும் என்னைக் குறைகூறிய அண்ணன், என்னெல்லாம் என்குறையாகச் சொன்னானோ அதெல்லாம் அப்படியே, ஏன் இன்னும் ஒருபடி கூட,  இருந்த மதினியிடம் மயங்கி அவளது ராஜகுமாரனாய் அமைந்து அவளைக்கொண்டுவந்தான். எனக்கு மதினியைப் பிடிக்கவேயில்லை. அவளும் வந்த புதிதில் எங்களிடம் எல்லாம் எதிரிபோல் நடந்துகொண்டாள். எதிரி கூட்டத்துக்காரிதானே, அப்படித்தானிருக்கும் என்று அம்மா சொன்னார்கள். எனக்குக்கோபம். என் அண்ணன் உனக்கு ராஜகுமாரனாய் கிடைக்க நீ கொடுத்து வைத்திருக்கவேண்டும் முட்டாள் மதினியே என்று நினைத்துக்கொண்டேன். நல்ல வேலைக்காரன் என் அண்ணன்;  ரெண்டுதோட்டம் தானே பார்ப்பான். கலம் நெல் கொண்டுவருவான். என்னை என் ராஜகுமாரன் தூக்கியபோது எனக்குப் பெருமையாக இருந்தது. நான் அழகுதான், விரும்பத்தக்கவள்தான் என்று நிரூபணமானது அந்தநாள்தான். எதிர்க்கவேயில்லை நான்.  தோழி தூக்கப்பட்டு போன போதும் எனக்குப்  பொறாமையாயிருந்தது.  நாங்கள்  இருவரும் இருக்கும்போது அவன் அவளை  விரும்பி  தூக்கியபோது  எனக்குப்  பொறாமையாயிருந்தது.  தோழி தூக்கப்பட்டு சென்றபின்  வெகுநாட்கள் கழித்து ஒருநாள் திரும்பி வந்தாள்,  நாங்கள் விளையாடுவோமே  அதே காட்டுக்கு,  அதே மரத்தடிக்கு.  நான் அப்போதும்  எங்கள்  கூட்டத்தில்தானிருந்தேன்.  களைத்து இளைத்திருந்தாள்.  ராஜகுமாரனுடன்  சென்றாயே  எப்படி  வாழ்க்கை  என்று கண்ணடித்தேன்.  சிரிப்பிழந்த அவள்முகம்  எனக்கு  குழப்பத்தையும் வருத்தத்தையும் தந்தது.  அதிகம்  பேசவில்லையவள்.  வாயாடிப்பெண்ணா இப்படி  என்று  புரியாமல் நின்றேன். காட்டிலேயே தங்கிவிட்டாள். பழம் கனி  போதும்  ஆறு  மரம்  போதும்மென்றாள்,  வாய் திறந்த ஒருமுறை. தன்  குடும்பம்  பார்க்க  மறுத்துவிட்டாள்.  புரியவில்லையெனக்கு. என் ராஜகுமாரன்  என்னைதூக்கும்போது  அங்குதானிருந்தாள். அவள் ஏதும் சொல்லவில்லை.  அந்த நாள் எனக்கு மிகவும் சந்தோசமான நாளாகத்தானிருந்தது.  குறையேதும் சொல்லமுடியாது என்னால்.

முதல்நாள் எங்கள் வீட்டில் மதினிக்கு நடந்ததுபோல் விருந்து நடந்தது. குழப்பமாய் இனம் புரியாத வருத்தமாய் இருந்தேன். விரும்பித்தானே வந்தோம், ஏன் என்குடும்பம் கண்ணில் நிறைய, கண்ணை மறைக்க, ஏன் எண்ணங்கள் மூச்சு முட்ட?  இனி எப்போ பார்ப்பேன் அப்பாவை? எறும்பு கடித்தால் பதறுவாரே. தெரியுமா அவருக்கு எனக்கு எத்தனை கடி என்று, எவ்வளவு பெரிய எறும்பென்று?  பூமுள் குத்த ஓடிவந்தானே அண்ணன், தெரியுமா அவனுக்கு எத்தனை பெரிய முள் என்று,  எங்கு குத்தியதென்று?  மேலேறி அமுக்கினான். திணறினேன். காலங்காலமாய் காத்துவைத்த  மானம் கலைத்தான்.  கைவைத்தான்.   கண்பார்த்தான்.  மூச்சுமுட்ட போராடினேன்.  இதுவா  ராஜகுமாரான்தனம்?  இதற்கா குடும்பச்சொல் கேட்காமல் அலைந்தேன்?  எப்படிப்பார்ப்பேன் அவர்களை மறுபடியும்,  எந்த முகத்தில் பார்ப்பேன்?  பூமுள்ளுக்கு  ஓடிவந்த அண்ணன் எங்கு போனான் என் மானமே போனபோது? உன்கூட வந்திருப்பேனே அப்பா,  எனக்கும்  தோட்டம்  பார்க்கச்  சொல்லிக்கொடுத்திருந்தால் உன்னுடனிருந்திருப்பேனே ஐயா, நீ என்னுடனிருந்திருப்பாயே  ஐயா.  நீயிருந்திருந்தால்  என்னை  எவனும்  துக்கியிருப்பானா?      எதிரிகூட்டம்  பெருக நான்  காரணமானேன் என்று தோழியின் அம்மாவுக்கு விசாரணை நடந்ததுபோல் என் அம்மாவிற்கும் நடந்திருக்கும். பாவம்; சொல்லத்தான் செய்தாள்.

தோழிபோல் காடு சேரமாட்டேன். அண்ணன் மகனுக்கு என்மகள் தருவேன். கடன் கழிப்பேன். சொல்லிவளர்ப்பேன் மகளை. இனம்பார்த்து சேர்ப்பேன். இனம் பெருக்குவேன். கடன் கழிப்பேன்.

என்ராஜகுமாரன் அப்படியொன்றும் மோசமில்லையே. தலைவலிக்கு நொச்சியிலை கொண்டுவந்தானே அன்று.  தெரியாதா எனக்கு, நொச்சிதேட உச்சிமலை போகவேண்டுமென்று, எதிரி கூட்டம் தாண்டவேண்டுமென்று? நொச்சி கொண்டுவந்தான் அன்று.  அதிகம் பேசவில்லை. முதல் முறுவல் பார்த்தான் என்முகத்தில்.  பூமுள் குத்த பதறியும் வந்தான் மற்றொருநாள்.  என்னைவிட்டால் அவன் தலைவலி யார்பார்ப்பார்? நொச்சியிலை சேர்த்துவைத்தேன்.  பின்னொருநாள் அவனுக்கு தலைவலித்தால் எங்குபோவேன்   நொச்சிக்கு? 

குலுக்கையில்  வைத்தோ  கூரையில்  வைத்தோ நொச்சி  பாதுகாத்தேன். 

Advertisements

16 பதில்கள் to “Stockholm Syndromeஉம் தமிழ்க்கலாச்சாரமும் – 4”

  1. hariharan Says:

    கோம்பையில் அருளும் கன்னிகா பரமேஸ்வரிதான் காப்பாற்றவேண்டும் போங்கள்!

  2. பிரேமலதா Says:

    அய்யோ :)) எந்த தெரு நீங்க?

    காளி-மாரி எங்க கோயில். கன்னிகா பரமேஸ்வரி கோமுட்டி செட்டியாரோடது. 🙂 பஸ்ஸுக்கு நிப்போம், மத்தபடி பூஜைக்குப் போனதில்லை. 🙂

  3. hariharan Says:

    நான் அடிப்படையில் போடிக்காரன் தந்தைவழி உறவினர்கள் முன்பு உத்தமபாளையம் மற்றும் கோம்பையில் வாழ்ந்திருக்கின்றார்கள்! சென்னையில் செட்டிலாகி குவைத்தில் வாழ்கிறேன்! என் முன்னோர் ஊர்க்காரரான உங்களை இணையத்தில் அறிந்து கொண்டதில் மகிழ்ச்சி!

  4. Ramachandranusha Says:

    பெண் என்பவள் ஆடுமாடு போல, தூக்கிக்கொண்டு வந்து அடிமைபடுத்தும் பழக்கம் ஆதிகாலத்தில் உலகம் முழுவதும் இருந்திருக்கிறது. படிக்கும் பொழுது மனசு கனத்துப் போனது.

  5. பிரேமலதா Says:

    உஷா,
    I have still not recovered from the effect of the post mysefl. 😦
    உங்களுக்கும் அதே effect (மனம் கனத்தது) வந்ததே எனது மிகப்பெரிய achievementஆகக் கருதுகிறேன்.
    ஏற்கனவே கொடுத்த லின்க்தான், இருந்தாலும், Bride Kidnapping மற்றும் புது லின்க் Love and Stockholm Syndrome: The Mystery of Loving an Abuser. அடுத்த post-ல் இன்னும் நிறைய லின்க் போடலாமென்றிருக்கிறேன்.

  6. பிரேமலதா Says:

    ஹரிஹரன்,

    உங்களை அறிந்துகொண்டதில் எனக்கும் மகிழ்ச்சியே. 🙂

  7. Padma Arvind Says:

    பிரேம்லதா
    நான் 2, 3 ம் படிக்க தவறி இருக்கிறேன். சுட்டி கொடுக்க முடியுமா? இந்த பதிவு நிறைய சிந்தனைகளை கிளப்பி இருக்கிறது.

  8. பிரேமலதா Says:

    3ஆம் பதிவு
    2ஆம் பதிவு
    4தான் முக்கியமான பதிவு பத்மா. மற்ற பதிவுகள் அறிமுகம்தான் கொடுக்குது. முந்தைய பதிவுகளின் பின்னூட்டங்களில் சில discussions இருக்கு. நல்லாருக்கும், படிச்சுப்பாருங்க.

  9. பொன்ஸ் Says:

    நானும் முதல் பாகங்கள் படிக்க விட்டிருக்கிறேன்.. முதல், இரண்டாம், மூன்றாம் பாகச் சுட்டிக்களைப் பதிவிலேயே சேர்த்துவிடுங்களேன்…

  10. பிரேமலதா Says:

    பொன்ஸ்,
    போட்டுட்டேன். 🙂

  11. Boo Says:

    லதா! என்ன சொல்றதுனே தெரியலை போங்க! என்ன தான் இந்த மாதிரி எல்லாம் நடந்ததுனு தெரிஞ்சு இருந்தாக்கூட தமிழ்ல இது தான் முதல் முறை படிக்கறேன் இந்த தலைப்புப் பத்தி. It was quite shocking to read it in Tamil, I dont know why! May be because its too close to home! Awesome narration.

  12. பிரேமலதா Says:

    Boo, நன்றி.

  13. Visitor Says:

    Sindhikka vaiththa padhivu. As Boo said, some concepts/ideas when discussed in tamil bring a different dimension to the ideas.

  14. Visitor Says:

    Super link – Love and Stockholm Syndrome: The Mystery of Loving an Abuser.

    Thanks

  15. பிரேமலதா Says:

    நன்றி விசிட்டர்.

  16. Stockholm syndromeஉம் தமிழ்க்கலாச்சாரமும்-5 « கோம்பை Says:

    […] Stockholm syndromeஉம் தமிழ்க்கலாச்சாரமும்-5 முன்குறிப்பு: கண்டிப்பாய் படித்துவிட்டு வரவும்:  Stockholm syndromeஉம் தமிழ்க்கலாச்சாரமும்-4 […]

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s


%d bloggers like this: